Wat zijn we gelukkig met ons kleine mannetje. De bevalling
ging supergoed.
Maar we hadden geen idee dat het daarna wat ingewikkelder zou worden.
Aangifte doen was ondanks onze voorbereiding toch iets lastiger dan ons was verzekerd.
Maar we hadden geen idee dat het daarna wat ingewikkelder zou worden.
Aangifte doen was ondanks onze voorbereiding toch iets lastiger dan ons was verzekerd.
Eerst moesten we onszelf registreren als burgers van Wamena,
dat ging goed.
drie dagen later was dat geregeld en nu konden we Marc’s geboorteakte aanvragen.
drie dagen later was dat geregeld en nu konden we Marc’s geboorteakte aanvragen.
Ook dat was een paar dagen later geregeld. Gelijk even met
de ambassade gebeld en zelfs zijn naam was goed op de geboorteakte gekomen. Er
is namelijk een probleem als er een namenreeks op de geboorteakte staat, maar
gelukkig, dat was niet zo… Enthousiast lees ik de geboorteakte voor aan de
mevrouw aan de lijn… Naam: Marc, zoon van Marcel Kooijmans en Mintje Spoelstra.
Indonesier…
Wat zeg je daar? Indonesier? Maar dat kan toch niet…
Eh nee, nu je het zegt, maar het staat er echt.
Indonesier…
Wat zeg je daar? Indonesier? Maar dat kan toch niet…
Eh nee, nu je het zegt, maar het staat er echt.
Daar moet je mee terug, dat krijg je niet gelegaliseerd en
dat is toch echt nodig om zijn paspoort aan te vragen. Daar hadden we geen
rekening meegehouden, maar we zijn wat gewend. Dus weer terug naar het
gemeentehuis.
Nee inderdaad dat is onze fout, daar moet buitenlander staan. We gaan het gelijk veranderen. Kom over een paar uurtjes maar weer terug.
O bent u daar alweer, nee we krijgen het niet verandert en de man die normaal de geboorteaktes uitprint is er niet, komt u na het weekend nog maar es terug.
Maandag om negen uur ben ik er weer. Sorry we kunnen het niet veranderen in het systeem.
Maar ik heb het toch echt nodig, eind November moeten we het land verlaten omdat ons visum verloopt en daarvoor heeft Marc een paspoort nodig en dus een geboorteakte die we kunnen laten legaliseren.
Nee inderdaad dat is onze fout, daar moet buitenlander staan. We gaan het gelijk veranderen. Kom over een paar uurtjes maar weer terug.
O bent u daar alweer, nee we krijgen het niet verandert en de man die normaal de geboorteaktes uitprint is er niet, komt u na het weekend nog maar es terug.
Maandag om negen uur ben ik er weer. Sorry we kunnen het niet veranderen in het systeem.
Maar ik heb het toch echt nodig, eind November moeten we het land verlaten omdat ons visum verloopt en daarvoor heeft Marc een paspoort nodig en dus een geboorteakte die we kunnen laten legaliseren.
Lang verhaal kort om half een ‘s middags hebben we een
geboorteakte met Marc als buitenlander…
Alleen staat er geen handtekening op, want het hoofd van het department is in Jayapura voor vergaderingen, kun je nog een paar dagen wachtten? (het hele process duurt nu al bijna drie weken en ik ben ongeveer 20 keer bij het gemeentehuis geweest…)
Nou nee, we moeten naar Jakarta, want de akte moet gelegaliseerd bij het ministerie van justitie en het ministerie van buitenlandse zaken en dan naar de ambassade, zodat er een paspoort aangevraagd kan worden. Na een paar telefoontjes hebben we geregeld dat de akte in Jayapura ondertekend kan worden. Akte in de tas, op de fiets naar het vliegveld, want er is nog een MAF vliegtuig dat naar Sentani gaat. In Sentani gaat onze veldleider met de akte naar een hotel waar de vergadering is en krijgt Marc een handtekening op zijn geboorteakte.
Ondertussen boeken wij tickets voor Mintje, Marcel en Marc, naar Jakarta, de geboorteakte pikken we hopelijk op in Sentani als we wachtten op onze vlucht naar Jakarta.
Vliegen met een drie weken oude baby, dat vliegt ons even aan, kan dat eigenlijk wel? We konden de tickets boeken met vermelding van zijn geboortedatum, dus het kan. Op internet zien we dat vliegen na 1 week al kan… gerustgesteld…
Stefan en Naomi gaan logeren en dinsdagmorgen gaan we met z’n drietjes naar het vliegveld. Inchecken gaat zonder problemen, Ed Johnson staat met de geboorteakte en onze paspoorten klaar op het vliegveld in Sentani. Op naar de volgende vlucht. Ook hier zijn we zo voor ingechecked, we zitten alleen een paar stoelen van elkaar vandaan, maar ook dat is eenmaal in het vliegtuig snel geregeld.
Dan komt een van de stewardessen naar ons toe met een extra life-vest en een gordeltje. Hoe veel maanden oud is jullie baby eigenlijk? Ehhh drie weken, hoezo? Hebben jullie een brief van de dokter dat hij gezond is? Niet? Ze begint een beetje paniekerig te kijken. Ze loopt naar achteren, zo snel als ze kan op haar hakjes en komt terug met twee zenuwachtige mannelijke collega’s.
Geen brief van de dokter? Maar dat moet…
We kijken van de stewardes naar de stewards naar Marc en naar elkaar en net voordat we in paniek van alles willen zeggen komt er een nieuwe medewerker aan met een formulier.
Kunnen jullie hier even tekenen?
Ik heb het formulier niet eens gelezen, maar vlug een krabbel gezet alsof ik een bekende superster ben en poeffff iedereen loopt opgelucht bij ons vandaan en we kunnen onze gordels vastdoen.
De enige die de hele tijd rustig is gebleven is Marc….
Alleen staat er geen handtekening op, want het hoofd van het department is in Jayapura voor vergaderingen, kun je nog een paar dagen wachtten? (het hele process duurt nu al bijna drie weken en ik ben ongeveer 20 keer bij het gemeentehuis geweest…)
Nou nee, we moeten naar Jakarta, want de akte moet gelegaliseerd bij het ministerie van justitie en het ministerie van buitenlandse zaken en dan naar de ambassade, zodat er een paspoort aangevraagd kan worden. Na een paar telefoontjes hebben we geregeld dat de akte in Jayapura ondertekend kan worden. Akte in de tas, op de fiets naar het vliegveld, want er is nog een MAF vliegtuig dat naar Sentani gaat. In Sentani gaat onze veldleider met de akte naar een hotel waar de vergadering is en krijgt Marc een handtekening op zijn geboorteakte.
Ondertussen boeken wij tickets voor Mintje, Marcel en Marc, naar Jakarta, de geboorteakte pikken we hopelijk op in Sentani als we wachtten op onze vlucht naar Jakarta.
Vliegen met een drie weken oude baby, dat vliegt ons even aan, kan dat eigenlijk wel? We konden de tickets boeken met vermelding van zijn geboortedatum, dus het kan. Op internet zien we dat vliegen na 1 week al kan… gerustgesteld…
Stefan en Naomi gaan logeren en dinsdagmorgen gaan we met z’n drietjes naar het vliegveld. Inchecken gaat zonder problemen, Ed Johnson staat met de geboorteakte en onze paspoorten klaar op het vliegveld in Sentani. Op naar de volgende vlucht. Ook hier zijn we zo voor ingechecked, we zitten alleen een paar stoelen van elkaar vandaan, maar ook dat is eenmaal in het vliegtuig snel geregeld.
Dan komt een van de stewardessen naar ons toe met een extra life-vest en een gordeltje. Hoe veel maanden oud is jullie baby eigenlijk? Ehhh drie weken, hoezo? Hebben jullie een brief van de dokter dat hij gezond is? Niet? Ze begint een beetje paniekerig te kijken. Ze loopt naar achteren, zo snel als ze kan op haar hakjes en komt terug met twee zenuwachtige mannelijke collega’s.
Geen brief van de dokter? Maar dat moet…
We kijken van de stewardes naar de stewards naar Marc en naar elkaar en net voordat we in paniek van alles willen zeggen komt er een nieuwe medewerker aan met een formulier.
Kunnen jullie hier even tekenen?
Ik heb het formulier niet eens gelezen, maar vlug een krabbel gezet alsof ik een bekende superster ben en poeffff iedereen loopt opgelucht bij ons vandaan en we kunnen onze gordels vastdoen.
De enige die de hele tijd rustig is gebleven is Marc….
Tussenstop in Makkassar. Even rondlopen, middageten en Marc
verschonen in een prachtig kamertje en dan gaan we weer…
In het vliegtuig dezelfde paniek, want nieuwe crew, zelfde vraag: Hoe oud? Geen paniek zeg ik, er is een formulier en vol trots zet ik even later weer mijn handtekening. Daar gaan we…
‘s avonds om zes uur staan we in Jakarta, Taxi!! Op weg naar ons guesthouse waar we gaan overnachten.
Om zeven uur zijn we er, kunnen we eten, voeden en alles nog even checken. Morgenochtend naar de ambassade. We hebben een telefoonnummer van iemand die de geboorteakte voor ons gaat legaliseren. Ik text hem dat we om negen uur ‘s ochtends op de ambassade afspreken. Uitgeput vallen we in slaap, ik tenminste want Marc heeft zijn wekker nog om de drie uur staan en Mintje heeft weinig keus…
In het vliegtuig dezelfde paniek, want nieuwe crew, zelfde vraag: Hoe oud? Geen paniek zeg ik, er is een formulier en vol trots zet ik even later weer mijn handtekening. Daar gaan we…
‘s avonds om zes uur staan we in Jakarta, Taxi!! Op weg naar ons guesthouse waar we gaan overnachten.
Om zeven uur zijn we er, kunnen we eten, voeden en alles nog even checken. Morgenochtend naar de ambassade. We hebben een telefoonnummer van iemand die de geboorteakte voor ons gaat legaliseren. Ik text hem dat we om negen uur ‘s ochtends op de ambassade afspreken. Uitgeput vallen we in slaap, ik tenminste want Marc heeft zijn wekker nog om de drie uur staan en Mintje heeft weinig keus…
Om acht uur de volgende morgen zitten we in de
taxi. Dan zijn we in ieder geval op tijd. (volgens de routeplanner is het
ongeveer 20 minuten)(zonder traffic..)
Om half tien lopen we de zwaar beveiligde ambassade binnen, Marcel wordt gelijk
weer zenuwachtig.
Tassen mogen niet mee naar binnen dus in een kastje, Heeft hij al een pasfoto?
Gelukkig is dat snel geregeld want de fotograaf woont ook op de ambassade :)
De mevrouw op de ambassade is heel aardig en alles is binnen een half uurtje
geregeld, Marc vindt het allemaal minder leuk. De aanvraagformulieren voor het
paspoort zijn ingevuld, maar het aanvraagproces kan pas in gang worden gezet
als de geboorteakte is gelegaliseerd, de man die dit gaat doen, gaan we nu
ontmoeten in de HEMA die op het terrin van de ambassade staat. We geven hem het
geld voor het legaliseren en het betalen van de paspoort aanvraag en volgens
hem kan de legalisatie in 5 dagen klaar zijn. Opgelucht rijden we even later in
een taxi terug naar ons guesthouse.
De volgende dag zijn we alweer in Sentani en hebben we tijd om bij Anoek en
Thomas op bezoek te gaan. Zaterdags komen we aan in Wamena en zien we Stefan en Naomi weer. Marc heeft deze
Wereldreis goed doorstaan en we hopen dat Marc zijn paspoort snel kan worden
aangevraagd.
Op dit moment is zijn geboorteakte gelegaliseerd door het ministerie van
Justitie en het ministerie van buitenlandse zaken in Indonesie, nu moet het document
nog gelegaliseerd door de ambassade en kan zijn paspoortaanvraag ingediend
worden…. Nog dertig dagen voordat ons visum eindigt…
